May mga relasyon na walang label, pero may lalim. Walang commitment, pero may attachment. Walang kasiguraduhan, pero may pag-asa.

At kadalasan, ito pa yung pinaka-mahirap kalimutan.

Sa Filipino confessions, paulit-ulit lumalabas ang ganitong kwento. Yung mga “almost,” yung mga “muntik na,” at yung mga hindi natuloy kahit pakiramdam mo pwede naman sana.

Masakit siya sa ibang paraan.

Kasi wala kang matukoy kung saan nagsimula o kung saan natapos. Walang malinaw na paalam. Walang closure. Parang bigla na lang nawala, pero ikaw nandun pa rin.

At dahil walang label, minsan pakiramdam mo wala kang karapatang masaktan. Parang hindi valid yung nararamdaman mo kasi “hindi naman naging kayo.”

Pero ang totoo, hindi sinusukat ng label ang sakit.

Kung nagmahal ka, totoo yun. Kung nasaktan ka, valid yun. Kahit walang official na nangyari, hindi ibig sabihin wala itong epekto.

Kaya maraming tao ang bumabaling sa confessions. Hindi para balikan, kundi para tanggapin. Para aminin na may nangyari, kahit hindi siya naging buo.